Het lichaam bereidt zich voor op de 9 maanden zwangerschap, het bouwt een nestje voor de baby en zorgt ervoor dat de moeder zich geestelijk en lichamelijk aan de zwangerschap aanpast en zich op de komst van de baby voorbereidt. De toekomstige navelstreng vormt bloedvaten, de eierstokken stoppen met de eisprong te organiseren en er wordt extra progesteron aangemaakt. Het is dus niet gek dat er vaak gesuggereerd wordt van”het zijn de hormonen”.
De eerste 3 maanden zijn zeer spannend omdat het nog allemaal “vers” is en ook de onzekerheid speelt een grote rol. Er kan nog van alles mis gaan en 1 op de 10 vrouwen krijgt dan ook een miskraam ten gevolge van een misgelopen bevruchting. Een miskraam gaat vaak gepaard met krampen en men verliest grote stolsels bloed. Als het bloeden stopt is de miskraam voorbij. Enkele risicofactoren voor een miskraam zijn: hoge koorts, rode hond, medicijnen of afwijkingen van de baarmoeder.
Dit is door niemand te voorkomen en het is dus een bakerpraatje dat zwaar tillen of een stevige vrijpartij een miskraam veroorzaakt. Het juiste antwoord is dat de vrucht zich niet goed ontwikkeld en de natuur stoot dus zelf het vruchtje af. Het is een schrale troost maar het blijft zeer verdrietig en zeker indien men er lange tijd over heeft gedaan om zwanger te worden. Dit is dus ook vaak de reden dat de aanstaande ouders het pas vertellen aan vrienden en familie na 3 maanden. Er volgt dan een veiligere periode en alle organen van het kind zijn aangelegd. |